დიდ ბრიტანეთში მოქალაქეები პარლამენტის მუშაობის შეჩერებას აპროტესტებენ. ისინი ამბობენ, რომ პრემიერ-მინისტრის, ბორის ჯონსონის გადაწყვეტილებამ, ხუთი კვირით შეჩერდეს პარლამენტის მუშაობა, ბრიტანული დემოკრატია მოკლა.

მოქალაქეები 28 აგვისტოს, საღამოს ვესტმინსტერთან შეიკრიბნენ. მათ ევროკავშირის მხარდამჭერი და ბრექსიტის საწინააღმდეგო ბანერები მიიტანეს. ამასთანავე, შეიქმნა პეტიცია, რომელიც პარლამენტის მუშაობის აღდგენას ითხოვს და რომელმაც მილიონი ხელმოწერა უკვე დააგროვა.

28 აგვისტოს ბრიტანეთის მთავრობამ დედოფალს სთხოვა, რომ 12 სექტემბრიდან 14 ოქტომბრის ჩათვლით პარლამენტის მუშაობა შეაჩეროს. დედოფალი მთავრობის შემოთავაზებას დათანხმდა.

ბრექსიტამდე ორი თვით ადრე პარლამენტის მუშაობის შეჩერებამ დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია როგორც კონსერვატიულ პარტიაში, ისე ოპოზიციაში. თემთა პალატის სპიკერი ჯონ ბერქოუ ამ ნაბიჯს "კონსტიტუციის შეურაცხყოფას" უწოდებს. მისი თქმით, აშკარაა, რომ პარლამენტის მუშაობის შეჩერების მიზანი, ბრექსიტზე დებატების ჩახშობაა. ლეიბორისტული პარტიის ლიდერმა, ჯერემი კორბინმა ჯონსონის გადაწყვეტილება "დემოკრატიაზე დარტყმად" შეაფასა.

პოლიტიკური მიმომხილველები აღნიშნავენ, რომ პარლამენტის მუშაობის შეჩერება პოლიტიკურ კრიზისს გამოიწვევს, რადგან დეპუტატები ბრექსიტის პროცესში სრულყოფილად მონაწილეობას ვეღარ მიიღებენ. ამავე დროს, პარლამენტის წევრებს არ დარჩებათ დრო იმისთვის, რომ მიიღონ რაიმე კანონი, რომელიც შეთანხმების გარეშე ბრექსიტს შეუშლის ხელს.

ჯონსონმა განაცხადა, რომ პარლამენტის მუშაობის შეჩერება ე.წ. მკაცრი ბრექსიტის სურვილს არ უკავშირდება. მან, ასევე, აღნიშნა, რომ არ აპირებს ევროკავშირიდან გამოსვლას დაელოდოს, რათა ქვეყანა წინ წაიყვანოს. ის ამტკიცებს, რომ თემთა პალატის წევრებს სამსჯელოდ საკმარისი დრო ექნებათ.

პარლამენტის მუშაობის შეჩერება პარლამენტის დათხოვნისგან განსხვავდება. BBC-ის განმარტებით, დიდი ბრიტანეთის პარლამენტი მცირე ხნით მუშაობას ყოველწლიურად აჩერებს, ძირითადად აპრილში ან მაისში. ამ პერიოდში სრულად ჩერდება საკანონმდებლო მუშაობა. მინისტრები და პარლამენტარები თავიანთ პოსტებს ინარჩუნებენ, თუმცა პარლამენტში განხილვები და კენჭისყრები არ ტარდება.

თეორიულად დედოფალს შეეძლო, ბორის ჯონსონისთვის უარი ეთქვა, რადგან ის ქვეყნის სუვერენია, თუმცა მრავალსაუკონოვანმა ტრადიციებმა კონსტიტუციური მონარქის მოქმედებები შეზღუდა. ელისაბედ მეორე მთავრობის მოქმედებებში არ ერევა, მიუხედავად იმისა, რომ მისი ხელმოწერის გარეშე არც ერთი გადაწყვეტილება ძალაში არ შედის. დედოფალი არც პოლიტიკურ პოზიციას აფიქსირებს.